ஞாபக ஒட்டடைகளை
சற்றே விலக்கிப் பார்த்தால்
நீ மட்டுமே தெரிகிறாய்
கருவிழிக்குள் நூறு
கவிதைக்கான கரு
நாசிக்கை எழுதி வாங்கும்
நாசி
ரோஜாவின் உதிரமொத்த
அதரம்
கருப்பையொத்த காதுகளில்
ஜிமிக்கி குழந்தைகள்
திருஷ்டி போட்டு
வைக்கும் கன்னக்குழி
வெண்பஞ்சு பாதம் தாங்கும்
முத்துக்கொலுசு
ஓரக்கண்ணால் பார்த்து
இதழோரம் புன்முறுவாய்
பெண்மையின் துல்லிய
சுகந்தத்துடன் எனைக் கடப்பாய்
ஆறு பௌர்ணமிகளில்
தொலைந்த நிலவே
எங்கு இருக்கிறதோ
உன் வானம்.........................
